[patron szkoły - Karol Szymanowski]

 Nasz patron - Karol Szymanowski

 


Karol Szymanowski 1882 - 1937

 

Życie i twórczość:

 
1882
  • 3 X: Karol Maciej Szymanowski rodzi się we wsi Tymoszówka jako trzecie dziecko Stanisława i Anny (z domu Taube).


Rodzice kompozytora

Tymoszówka -
miejsce urodzenia
1882 - 1990
  • w Tymoszówce Szymanowski spędza swoje dzieciństwo, pobiera naukę gry na fortepianie - uczy się w domu z powodu drobnego kalectwa. Pierwszym nauczycielem muzyki jest Gustaw Neuhaus.
1889
  • Wiedeń, Opera Cesarska. Karol Szymanowski ogląda operę "Lohengrin" Richarda Wagnera.
1900
  • Szymanowski zdaje eksternistycznie maturę w gimnazjum w Elizawetgradzie.
  • Ukazuje się op. 1 (Dziewięć preludiów na fortepian).
1904
  • Wagnerowski Festiwal w Bayreuth - kompozytor wysłuchuje "Tristana i Izoldę" oraz "Śpiewaków Norymberskich" R. Wagnera.
  • Zakopane: poznaje Artura Rubinsteina i Stanisława Ignacego Witkiewicza - "Witkacego".
1905
  • Szymanowski ukańcza pobieranie prywatnych lekcji u Zygmunta Noskowskiego i Marka Zawirskiego (rozpoczęte w 1901 roku).
  • Wspólnie z Witkacym odbywa pierwszą podróż do Włoch.
  • Szymanowski zakłada Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich wspólnie z Ludomirem Różyckim, Grzegorzem Fitelbergiem oraz Apolinarym Szeluto. Spółka działa pod finansowym patronatem księcia Władysława Lubomirskiego.
  • 12 października umiera ojciec kompozytora - Stanisław Szymanowski.
1906
  • Filharmonia Warszawska: 6 oraz 9 II odbyły się pierwsze koncerty "młodopolan". Wykonane zostały m.in.: "Uwertura koncertowa", "Wariacje h-moll" op.10 oraz "Etiuda b- moll" op. 4 nr 3 Karola Szymanowskiego.
  • 30 marca odbył się koncert w Berlinie.
1907
  • Marzec: w Berlinie odbywa się drugi koncert kompozytorów przynależących do kręgu "Młodej Polski".
  • Kwiecień: w Warszawie odbywa się koncert, który wzbudził surowy osąd Aleksandra Polińskiego.
1908
  • Kolejna podróż do Włoch (Szymanowski wyjeżdża tam każdej wiosny do 1914 r.)
1909
  • Początek bliskiej przyjaźni z Pawłem Kochańskim.
  • Ukończona zostaje operetka "Loteria na mężów czyli Narzeczony nr. 69".
1910
  • "I Sonata op. 8" Szymanowskiego zdobywa pierwsze miejsce na konkursie kompozytorskim z okazji setnej rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.
1911
  • Kwiecień: Pierwsze wykonanie "II Symfonii" pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga w Filharmonii Warszawskiej.
  • Pobyt na Sycylii.
1912
  • Kompozytor wyjeżdża do Wiednia, gdzie osiedla się.
  • Styczeń: pierwszy międzynarodowy sukces. Podczas koncertu w wiedeńskiej sali "Musikverein" wykonywane były "II Symfonia" i "II Sonata fortepianowa".
  • Marzec: Szymanowski podpisuje dziesięcioletni kontrakt z wydawnictwem Universal Edition.
1913
  • W Wiedniu kompozytor poznaje Richarda Straussa.
  • Szymanowski kończy operę "Hagith" do libretta Felixa Dormanna.
1914
  • W styczniu i lutym Karol Szymanowski przebywa w Zakopanem.
  • Liczne podróże, podczas których kompozytor odwiedza Włochy, Sycylię, Afrykę Północną, Paryż (po raz pierwszy) oraz Londyn.
  • Pierwsze spotkanie z Igorem Strawińskim w Londynie.
  • "Ostatnim normalnym pociągiem" dociera do rodzinnej Tymoszówki.
1914-1916
  • W Tymoszówce powstają m.in. : "Pieśni miłosne Hafiza", fortepianowy cykl "Metopy", oraz "III Symfonia Pieśń o nocy".
1915-1916
  • Szymanowski odwiedza Kijów, Moskwę i Petersburg.
  • Kompozytor poznaje Sergiusza Prokofiewa.
  • Powstają: "Mity", "Nokturn i Tarantellę", "Maski" oraz "I Koncert skrzypcowy".
1917
  • Wiosną Szymanowski zapada na szkarlatynę.
  • Październik: na zawsze opuszcza ograbioną i zniszczoną Tymoszówkę.
  • Przeprowadzka do Elizawetgradu.
  • W tym czasie powstają: "III Sonata fortepianowa", "Kwartet smyczkowy" op. 37 oraz kantaty "Demeter" i "Agawe".
1918
  • Szymanowski rozpoczyna pisanie powieści "Efobos" (zachowanej we fragmentach, które przetrwały II wojnę światową).
1919
  • Kompozytor na kilka godzin zostaje aresztowany przez bolszewików.
  • Osiedlenie się w Warszawie.
1920
  • Powrót na estrady koncertowe Warszawy stanowi dla kompozytora ogromne rozczarowanie (niska frekwencja, opinie krytyków muzycznych).
  • Szymanowski wstępuje do Centralnego Komitetu Propagandy Związków Artystycznych. Powstają trzy piosenki żołnierskie.
  • Na zamówienie Leona Schillera powstaje balet-pantomima "Mandragora", który ma swoją prapremierę w warszawskim Teatrze Polskim.
  • Jarosław Iwaszkiewicz przesyła Szymanowskiemu libretto "Pasterza". Kompozytor zmienia tytuł na "Król Roger", a praca nad dziełem trwa do roku 1924.
  • Wyjazd do Wiednia, Paryża i Londynu.
1921
  • 15 stycznia kompozytor wyrusza w podróż do Stanów Zjednoczonych w towarzystwie Pawła Kochańskiego i Artura Rubinsteina.
  • Powrót do Paryża (kwiecień) oraz do Warszawy (czerwiec).
  • 12 listopada "Mity" Szymanowskiego w Budapeszcie wykonują Bela Bartok wraz z Zoltanem Szekely.
  • Szymanowski osiedla się w Bydgoszczy.
  • Powstają "Słopiewnie" do słów Juliana Tuwima. Z utworu emanuje fascynacja polskim folklorem.
  • Druga podróż do Stanów Zjednoczonych.
1922
  • K. Szymanowski otrzymuje nagrodę za "I Kwartet smyczkowy" (pół miliona marek) w konkursie Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
  • 12 maja, Warszawa: prapremiera opery "Hagith".
  • 20 maja, Paryż - koncert kompozytorski w sali teatru "Vieux Colombier", zakończony wielkim sukcesem.
  • Pierwsze wykonanie "I Koncertu skrzypcowego" op.35.
  • Powrót do Zakopanego po ośmioletniej przerwie.
1923
  • Kompozytor mieszka w Warszawie, w hotelu "Bristol".
  • Powstaje broszura poświęcona twórczości Fryderyka Chopina.
1924
  • Kolejne spotkanie z Igorem Strawińskim w Warszawie.
  • Praca nad "Mazurkami" op.50.
  • Zamówienie kompozycji na orkiestrę i solistów złożone przez Księżnę de Polignac.
  • Bronisław Krystall - warszawski mecenas sztuki zamawia u kompozytora "Requiem" dla uczczenia pamięci swojej żony.
1925
  • Tragiczna śmierć ukochanej siostrzenicy Alusi Bartosiewiczówny, która połączeniu z powyższymi zamówieniami stanowi genezę powstania oratorium "Stabat Mater".
1926
  • 12 VI - premiera opery "Król Roger" w warszawskim Teatrze Narodowym.
  • Kompozytor otrzymuje stypendium rządu polskiego, co umożliwia mu wyjazd do Francji i Hiszpanii.
  • W Stanach Zjednoczonych miejsce mają premiery nowych dzieł Szymanowskiego. Dyrygują Stokowski i Mengelberg.
  • Ukończenie "Stabat Mater", które Szymanowski ostatecznie dedykuje "Pamięci Izabeli Krystalowej".
  • Kompozytor otrzymuje propozycję objęcia funkcji dyrektora Konserwatorium Kairskiego.
1927
  • Szymanowski zostaje dyrektorem Konserwatorium Warszawskiego. Stanowisko to obejmuje 22 lutego.
  • Liczne spory o kształt Konserwatorium.
  • Ukończenie "II Kwartetu smyczkowego" op.56
1928
  • Prasa nie szczędzi ataków związanych z próbą reformy warszawskiej uczelni.
  • Powstają "Pieśni kurpiowskie" na chór.
  • Trwa intensywna praca nad baletem "Harnasie".
1929
  • Pierwsze wykonanie oratorium "Stabat Mater".
  • Karol Szymanowski rezygnuje ze stanowiska dyrektora warszawskiego konserwatorium (31 lipca podaje się do dymisji).
  • Nasilają się dolegliwości zdrowotne kompozytora, który spędza urlop zdrowotny w sanatorium w Edlach (Austria), a następnie w Davos (Szwajcaria).
1930
  • Powrót do Polski.
  • Ukończenie prac nad baletem "Harnasie".
  • 1 września utworzona zostaje Wyższa Szkoła Muzyczna, której rektorem zostaje Szymanowski.
  • Publikacja rozprawki pt. "Wychowawcza rola kultury muzycznej w społeczeństwie".
  • Szymanowski osiedla się w Zakopanem w willi "Atma".
  • Uniwersytet Jagielloński w Krakowie 12 XII nadaje kompozytorowi tytuł doktora honoris causa tej uczelni.
1931
  • 17 IV: Pierwsze wykonanie kantaty "Demeter" op.37b.
  • Kompozytor zostaje honorowym członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.
  • Kolejny pobyt Szymanowskiego w Szwajcarii.
1932
  • 30 IV: po wcześniejszych konfliktach i napięciach, kompozytor rezygnuje ze stanowiska rektora Wyższej Szkoły Muzycznej.
  • Ukończona zostają "IV Symfonia koncertująca" oraz "Pieśni kurpiowskie" op.58.
  • Szymanowski udaje się w kolejną podróż do Paryża.
  • Podpisanie umowy z wydawnictwem "Max Eschig".
  • 9 X, Poznań - prawykonanie "IV Symfonii koncertującej". Partię fortepianu grał sam kompozytor, dyryguje Grzegorz Fitelberg.
  • 21 X, Praga - prawykonanie opery "Król Roger" zakończone wielkim sukcesem kompozytora.
1933
  • Szymanowski zostaje honorowym członkiem Królewskiej Akademii św. Cecylii w Rzymie.
  •  6 X, Warszawa - prawykonanie "II Koncertu skrzypcowego". Gra Paweł Kochański, dyryguje Grzegorz Fitelberg.
  • Koncerty kompozytorskie w Kopenhadze.
  • Pobyt kompozytora w Paryżu, gdzie spotyka się z wybitnymi artystami (A.Cortot, P. Casals, A. Honegger, J. Thibaud, W. Landowska, P. Monteux).
  • Madryt - udział w sesji Międzynarodowego Instytutu Współpracy Intelektualnej.
  • Tournee koncertowe z Grzegorzem Fitelbergiem oraz Ewą Bandrowską-Turską w Moskwie, Zagrzebiu, Bukareszcie, Paryżu, Amsterdamie i Hadze.
  • Śmierć brata kompozytora - Feliksa Szymanowskiego oraz jego przyjaciela Pawła Kochańskiego.
1934
  • Podróże koncertowe do Bułgarii, Francji, Anglii, Niemiec, Belgii, Włoch, po krajach skandynawskich i Holandii.
  • Kompozytor pracuje nad ostatnim dziełem - dwoma "Mazurkami" op.62 na fortepian.
  • Szymanowski rozpoczyna pisanie niedokończonego "Concertino", w którym zapowiada: "już nie będzie żadnych oberków w finale, dosyć mam folkloru".
1935
  • Kontynuacja trasy koncertowej, podczas której kompozytor wykonuje "IV Symfonię koncertującą".
  • 11 V, Praga - światowa prapremiera baletu "Harnasie".
  • Spotkanie z Witoldem Lutosławskim w Rydze. Było to jedyne spotkanie dwóch największych polskich kompozytorów XX wieku.
  • Odznaczenie Karola Szymanowskiego Państwową Nagrodą Muzyczną.
  • Kompozytor w listopadzie opuszcza willę "Atma" w Zakopanem, jak się później okazało - na zawsze.
  • Pobyt we Francji.
1936
  • Szymanowski spędza czas w Grasse, niedaleko Cannes.
  • 21 IV, Paryż - wystawienie opery-baletu "Harnasie" z Serge Lifarem w roli głównej.
  • Kompozytor do końca lata pozostaje w Paryżu. Następnie wraca do Grasse.
1937
  • Pogorszenie stanu zdrowia. Karol Szymanowski od lutego mówi już tylko szeptem, na skutek zapalenia krtani w wyniku gruźlicy. Kompozytor wyjechać na leczenie do Szwajcarii.
  • 25 III - przyjazd do Lozanny na leczenie do sanatorium "Clinique du Signal".
  • 29 III - Karol Szymanowski umiera.
  • 7 IV, Kraków - pogrzeb kompozytora. Karol Szymanowski pochowany zostaje w Grobach Zasłużonych Na Skałce.
  • Pierwszym człowiekiem, który oddaje hołd Karolowi Szymanowskiemu jest Ignacy Jan Paderewski.

Opracowanie: Alicja Saturska.

Spis kompozycji

W zestawieniu kompozycji opusowanych brak numerów opusów 39, 45 i 47. Nie oznaczają one jednak jakichś nieznanych czy zagubionych utworów Szymanowskiego. Chodzi tu po prostu o pomyłki kompozytora bądź wydawcy w kolejności numerowania dzieł.

Op. 1
 1899-1900

  • Dziewięć preludiów na fortepian ( h-moll, d-moll, Des-dur, b-moll, d-moll, a-moll, c-moll, es-moll, b-moll ).

Op. 2
 1900-1902

  • Sześć pieśni na głos i fortepian do słów Kazimierza Tetmajera:

  • 1. Daleko został cały świat
    2. Tyś nie umarła
    3. We mgłach
    4. Czasem, gdy długo na pół sennie marzę
    5. Słyszałem ciebie
    6. Pielgrzym

Op. 3
 1901-1903

  • Wariacje b-moll na fortepian..

Op. 4
 1900-1902

  • Cztery etiudy na fortepian (es-moll, Ges-dur, b-moll, C-dur).

Op. 5 
1902

  • Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza na głos i fortepian:

  • 1. Święty Boże
    2. Jestem i płaczę
    3. Błogosławioną niech będzie ta chwila

Op. 6  
 przed 1907

  • Salome, pieśń na głos i orkiestrę do słów Jana Kasprowicza.

Op. 7 
1904

  • Łabędź, pieśń na głos i fortepian do słów Wacława Berenta.

Op. 8
 1903-1904

  • I Sonata c-moll na fortepian.

Op. 9 
1904

  • Sonata d-moll na skrzypce i fortepian.

Op. 10
 1900-1904

  • Wariacje na polski temat ludowy h-moll na fortepian.

Op. 11
 1904-1905

  • Cztery pieśni na głos i fortepian do słów Tadeusza Micińskiego:

    1. Tak jestem smętny
    2. W zaczarowanym lesie
    3. Nade mną leci w szafir morza
    4. Rycz, burzo

Op. 12
 1904-1905

  • Uwertura koncertowa E-dur na orkiestrę symfoniczną.

Op. 13
 1905-1907

  • Pięć pieśni na głos i fortepian do słów poetów niemieckich:

    1. Głos w mroku
    (R. Dehmel)
    2. Kołysanka Dzieciątka Jezus
    (ze zbioru C. Brentano i A. von Arnima Des Knaben Wunderhorn)
    3. Na morzu
    (R. Dehmel)
    4. Zulejka
    (F. Bodenstedt)
    5. Czarna lutnia
    (O. J. Bierbaum)

Op. 14 
1905

  • Fantazja na fortepian.

Op. 15
 1906-1907

  • I Symfonia f-moll.

Op. 16
1907

  • Trio na fortepian, skrzypce i wiolonczelę.

Op. 17
1907

  • Dwanaście pieśni na głos i fortepian do słów poetów niemieckich:

    1. Wczesnym rankiem
    (R. Dehmel)
    2. Tajemnica
    (R. Dehmel)
    3. Zaloty
    (R. Dehmel)
    4. Nocą
    (R. Dehmel)
    5. Refleksja
    (R. Dehmel)
    6. Zwiastowanie
    (R. Dehmel)
    7. Po burzy
    (R. Dehmel)
    8. Zawód
    (R. Dehmel)
    9. Kołysanka
    (A. Mombert)
    10. Dusza
    (G. Falke)
    11. Fragment
    (A. Mombert)
    12. Noc miłosna
    (M. Greif)

Op. 18
1908

  • Penthesilea, pieśń na głos i orkiestrę do słów Stanisława Wyspiańskiego.

Op. 19
 1909-1910

  • II Symfonia B-dur na orkiestrę symfoniczną.

Op. 20
1909

  • Sześć pieśni na głos i fortepian do słów Tadeusza Micińskiego:

    1. Na księżycu czarnym
    2. ¦więty Franciszek
    3. Pachną mi dziwnie twoje złote włosy
    4. W mym sercu
    5. Z mauretańskich śpiewnych sal
    6. Na pustej trzcinie

Op. 21
 1910-1911

  • II Sonata A-dur na fortepian.

Op. 22
1910

  • Barwne pieśni na głos i fortepian do słów poetów niemieckich:

    1. Pustelnik
    (K. Bulcke)
    2. Pieśń dziewczęcia u okna
    (A. Paquet)
    3. Dla małych dziewczynek
    (E. Faktor)
    4. Nocy letniej srebrny cud
    (A. Ritter)
    5. Przeznaczenie
    (R. Huch)

Op. 23
1910

  • Romans D-dur na skrzypce i fortepian.

Op. 24
1911

  • Pieśni miłosne Hafiza na głos i fortepian do parafraz tekstów arabskich Hansa Bethge:

    1. Życzenie
    2. Jedyne lekarstwo
    3. Płonące tulipany
    4. Taniec
    5. Zakochany wiatr
    6. Smutna wiosna

Op. 25
 1912-1913

  • Hagith, opera w 1 akcie do libretta Feliksa Dörmanna.

Op. 26
1914

  • Pieśni miłosne Hafiza na głos i orkiestrę do parafraz tekstów arabskich Hansa Bethge:

    1. Grób Hafiza
    2. Serca mego perły
    3. Głos twój
    4. Wieczna młodość
    5. Pieśń pijacka
    oraz nr 1,4 i 5 z op. 24

Op. 27
 1914-1916

  • III Symfonia "Pieśń o nocy" na tenor solo (lub sopran), chór mieszany i orkiestrę do słów Dżalaluddina Rumiego.

Op. 28
1915

  • Nokturn i Tarantela na skrzypce i fortepian.

Op. 29
1915

  • Metopy, trzy poematy na fortepian: 1. Wyspa syren; 2. Kalipso, 3. Nauzykaa.

Op. 30
1915

  • Mity, trzy poematy na skrzypce i fortepian:

    1. Zródło Aretuzy
    2. Narcyz
    3. Driady i Pan

Op. 31
1915

  • Pieśni księżniczki z baśni na głos i fortepian do słów Zofii Szymanowskiej:

    1. Samotny księżyc
    2. Słowik
    3. Złote trzewiczki
    4. Taniec
    5. Pieśń o fali
    6. Uczta

Op. 32
1915

  • Trzy pieśni na głos i fortepian do słów Dymitra Dawydowa:

    1. Wschód słońca
    2. Bezgwiezdne niebo
    3. Jesienne słońce

Op. 33
1916

  • Dwanaście etiud na fortepian. (Nr 5 z r. 1908).

Op. 34
 1915-1916

  • Maski, trzy utwory na fortepian:

    l. Szeherezada,
    2. Błazen Tantris,
    3. Serenada Don Juana.

Op. 35
1916

  • I Koncert skrzypcowy.

Op. 36
1917

  • III Sonata na fortepian.

Op. 37
1917

  • I Kwartet smyczkowy C-dur.

Op. 37 bis
 1917

  • Demeter (albo Persefona), kantata na alt solo, chór żeński i orkiestrę do słów Zofii Szymanowskiej.

Op. 38
1917

  • Agawe, kantata na alt solo, chór żeński i orkiestrę do słów Zofii Szymanowskiej.

Op. 40
1918

  • Trzy kaprysy Paganiniego na skrzypce i fortepian.

Op. 41
1918

  • Cztery pieśni na głos i fortepian do słów Rabindranatha Tagore:

    1. Moje serce
    2. Młodykrólewicz I
    3. Młody królewicz II
    4. Ostatnia pieśń

Op. 42
1918

  • Pieśni muezina szalonego na sopran i fortepian do słów Jarosława Iwaszkiewicza:

    1. Allach, Allach, Akbar
    2. O ukochana ma
    3. Ledwie blask słońca
    4. W południe
    5. O tej godzinie
    6. Odeszłaś w pustynię

Op. 43
1920

  • Mandragora, pantomima w 3 sprawach na orkiestrę symfoniczną; balet-groteska do III aktu komedii Moliera Mieszczanin szlachcicem.

Op. 44
1925 (?)

  • Dwie pieśni baskijskie na głos i fortepian do słów ludowych:

    1. Piękny księżyc
    2. Ukochane złote włosy

Op. 46
 1920-1924

  • Król Roger, opera w 3 aktach do libretta Jarosława Iwaszkiewicza i Karola Szymanowskiego.

Op. 46 bis
 1921

  • Słopiewnie, pięć pieśni na głos i fortepian do słów Juliana Tuwima:

    1. Słowisień
    2. Zielone słowa
    3. Święty Franciszek
    4. Kalinowe dwory
    5. Wanda.
    Na rękopisie Wandy widnieje numeracja op. 47 nr 5.

Op. 48
1922

  • Trzy kołysanki na głos i fortepian do słów Jarosława Iwaszkiewicza:

    1. Pochyl się cicho nad kołyską
    2. ¦piewam morzu
    3. Biały krąg księżyca

Op. 49
 1922-1923

  • Rymy dziecięce, 20 piosenek dla dzieci na głos i fortepian do słów Kazimiery Iłłakowiczówny:

    1. Przed zaśnięciem
    2. Jak się najlepiej opędzać od szerszenia
    3. Mieszkanie
    4. Prosię
    5. Gwiazdka
    6. Ślub królewny
    7. Trzmiel i żuk
    8. Święta Krystyna
    9. Wiosna
    10. Kołysanka lalek
    11. Gil i sroka
    12. Smutek
    13. Wizyta u krowy
    14. Kołysanka Krzysi
    15. Kot
    16. Kołysanka lalki
    17. Myszy
    18. Zły Lejba
    19. Kołysanka gniadego konia
    20. Nikczemny szpak

Op. 50
 1924-1925

  • Dwadzieścia mazurków na fortepian.

Op. 51
1925

  • Kniaź Patiomkin, muzyka na małą orkiestrę do V aktu dramatu Tadeusza Micińskiego.

Op. 52
1925

  • Kołysanka (La berceuse d'Aitacho Enia) na skrzypce i fortepian.

Op. 53
 1925-1926

  • Stabat Mater na głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę do słów łacińskiej sekwencji średniowiecznej w przekładzie Józefa Jankowskiego.

Op. 54
1926

  • Siedem pieśni na głos i fortepian do słów Jamesa Joyce'a:

    1. Gentle lady
    2. Sleep now
    3. Lean out of the window
    4. My dove, my beautiful one
    5. Strings in the earth
    6. Winds of May
    7. Rain has fallen

Op. 55
 1923-1931

  • Harnasie, balet-pantomima w 3 obrazach na tenor solo, chór mieszany i orkiestrę.

Op. 56
1927

  • II Kwartet smyczkowy.

Op. 57
1930

  • Veni Creator na sopran, chór mieszany, organy i orkiestrę do słów Stanisława Wyspiańskiego.

Op. 58
 1930-1932

  • Pieśni kurpiowskie na głos i fortepian do słów ludowych:

    1. Lecioły zurazie
    2. Wysła burzycka
    3. Uwoz, mamo
    4. U jeziorecka
    5. A pod borem
    6. Bzicem kunia
    7. Ściani dumbek
    8. Leć, głosie, po rosie
    9. Zarzyjze, kuniu
    10. Ciamna nocka
    11. Wysły rybki
    12. Wsyscy przyjechali

Op. 59
 1930-1933

  • Litania do Marii Panny, dwa fragmenty na sopran, chór żeński i orkiestrę do słów Jerzego Lieberta:

    1. Dwunastodźwięczna cytaro
    2. Jak krzak skarlały

Op. 60
1932

  • IV Symfonia (Symphonie concertante) na fortepian i orkiestrę.

Op. 61
 1932-1933

  • II Koncert skrzypcowy.

Op. 62
 1933-1934

  • Dwa mazurki na fortepian.

 

Kompozycje nie objęte numeracją opusową:

  • Loteria na mężów czyli Narzeczony nr 69, operetka w 3 aktach do libretta Juliana Krzewińskiego- Maszyńskiego. 1908-1909.

  • Preludium i Fuga cis-moll na fortepian. 1909, 1905.

  • Do dziewczyny, mazurek na głos i fortepian. 1920.

  • O zwiedzionym żołnierzu, pieśń na głos i fortepian. 1920.

  • Wyszywała raz Hanka, pieśń na głos i fortepian do słów Kazimierza Andrzeja Czyżewskiego. 1920.

  • Walc romantyczny na fortepian. 1925.

  • Pieśni polskie na fortepian z podłożonym tekstem.1925-1926. Opracowane wspólnie z Feliksem Szymanowskim:

    9. Idzie żołnierz borem, lasem
    10. Tam na błoniu błyszczy kwiecie
    12. Jak to na wojence ładnie
    14. Leci liście z drzewa
    15. Hej, strzelcy, wraz
    16. Ułani, ułani, malowane dzieci
    17. O mój rozmarynie
    18. I zabujały siwe łabędzie
    19. Gdzież to jedziesz, Jasiu.
     

  • Cztery tańce polskie na fortepian. 1926:

    1. Mazurek 
    2. Krakowiak 
    3. Oberek 
    4. Polonez
     

  • Vocalise-étude na głos i fortepian. 1928.

  • Sześć pieśni kurpiowskich na chór mieszany a cappella do słów ludowych. 1928-1929:

    1. Hej, wółki moje
    2. A chtóz tam puka
    3. Niech Jezus Chrystus
    4. Bzicem kunia
    5. Wyrzundzaj się, dziwce moje
    6. Panie muzykancie, prosim zagrać walca.
     

  • Danse sauvage (Dziki taniec) na skrzypce i fortepian. 1923. Partia skrzypcowa: Paweł Kochański.

  • L 'aube (Świt) na skrzypce i fortepian 1923. Partia skrzypcowa Paweł Kochański.


K. Szymanowski
w wieku lat 15


Karol Szymanowski


Od lewej: A. Szeluto,
K. Szymanowski,
W. Lubomirski,
G. Fitelberg, L.Różycki


Karol Szymanowski,
Paweł Kochański,
Grzegorz Fitelberg [1910]


Grzegorz Fitelberg,
Karol Szymanowski
i Artur Rubinstein
[Wiedeń 1912]


Z Pawłem Kochańskim


W Tunisie [1914]


Ze Stefanem Spiessem
w Biskrze (Afryka)


W Taorminie na Sycylii


Karol Szymanowski


Plakat koncertu
we Lwowie [1920]


Plakat koncertu
w Warszawie [1920]


Na werandzie u Karpowicza, IX 1922:
A. Iwaszkiewicz,
K. Szymanowski,
J. Iwaszkiewicz,
S. I. Witkiewicz,
S. Mierczyński,
J. Mieczysławski


Willa Atma
w Zakopanem


Przed Atmą


W swoim zaciszu
w Atmie


W gronie rodzinnym
i najbliższych przyjaciół


Nadanie przez UJ
tytułu doktora
honoris causa
[1930]


Karol Szymanowski


Gabinet kompozytora
w Atmie


Pierwsze posiedzenie
Rady Głównej
Wyższej Szkoły
Państwowego Konserwatorium
Muzycznego
[IX 1930]


Karol Szymanowski


Karol Szymanowski


Karol Szymanowski


Ze Stanisławem Golachowskim.
Ostatnie zdjęcie Karola Szymanowskiego
[Warszawa 1936]


Willa Atma
[Zakopane]

 Zapowiedzi
::Popis klas równoległych fortepianu

Stowarzyszenie
"Muzyka Art."
:: Statut
:: Dane
:: Dokumenty do pobrania


::Księga Gości
::Kontakt

Liczba wizyt:
: 1345741 :

Nasz Patron
Karol Szymanowski


::Mapa dojazdowa


Październik 2017
PnWtŚrCzPiSoNd
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5